Еднаш, многу одамна, луѓето почнаа да градат кула. Беа сложни и кулата брзо растеше во височина. Еден ден, Господ помисли дека луѓето премногу се доближиле до него. За да им го попречи патот кон небото, Господ им ги измеша јазиците. Дотогашната слога се претвори во какофонија од неразбирливи звуци. Луѓето веќе не можеа да градат заедно…
Кулата Вавилонска се урна, а луѓето тажеа врз урнатините.
На различни јазици.
